جایزه بهترین تحقیق در فن‌آوری کوچک به شیمیدان دانشگاه «رایس» و مخترع «نانوخودرو» اعطا شد.

 James Tour، شیمیدان دانشگاه «رایس» و مخترع نانوخودرو، در رقابت برای به دست آوردن جایزه بهترین تحقیق در فن‌آوری کوچک که توسط مجله Small Times برگزار می‌شود، به عنوان مخترع سال انتخاب شد.

این جایزه بهترین نفرات، محصولات و شرکت‌ها را در حوزه فن‌آوری نانو، سیستم‌های میکروالکترومکانیکی (MEMS) و میکروسیستم‌ها معرفی می‌کند.

Tour استاد شیمی، مهندسی مکانیک و علم مواد و علوم رایانه‌یی بوده و مدیریت آزمایشگاه فن‌آوری نانوی کربن را در موسسه علوم و فن‌آوری نانومقیاس Richard E. Smalley در دانشگاه رایس بر عهده دارد.

وی به دلیل انجام تحقیقات پیشرفته در زمینه خودآرایی مولکولی، شامل توسعه یک نانوماشین تکمولکولی، این جایزه را به دست آورده است.

گروه Tour در اکتبر 2005 نانوخودرو بسیار کوچک خود را معرفی کردند. این ماشین که اندازه‌ای برابر 3 در 4 نانومتر دارد، چهار تایر، یک شاسی محکم، و محورهایی دارد که به آزادی و به صورت مستقل از هم می‌چرخند.

حدود 20 هزار نانوخودرو می‌توانند در کنار هم در مکانی به اندازه قطر موی انسان پارک کنند.

Tour با کمک همکار خود Kevin Kelly استاد مهندسی الکترونیک و رایانه، تصاویر این ماشین‌ها را در حال چرخیدن گرفته است.

به گزارش ایسنا، هنگام اعلام این جایزه، Small Times بیان کرد که Tour «در حال آوردن خودآرایی مولکولی به نقطه واقعی تجاری‌سازی می‌باشد. نانوخودرو او مثال عملی از دستکاری مولکولی بوده و گروه او به سختی در حال کار بر روی ماشین‌های پیچیده‌تر می‌باشند».

Tour نانوماشین خود را به عنوان یک سیستم آزمایشی برای روش‌های جدید خودآرایی مولکولی طراحی کرد.

در طول سال گذشته، تیم تحقیقاتی او این مفهوم اولیه را توسعه داده و ماشین‌های مختلفی همچون یک نانوماشین موتوردار، یک کامیون دارای بخش حمل بار، یک تراکتور زنجیری با شش چرخ و سه محور، یک نانوقطار، یک nanobackhoe کامل با بازوی متحرک قابل انبساط و یک نسخه بسیار کوچک از نانوخودرو که نام Nanocooper را به خود گرفته است، تولید کرده‌اند.

آنها در حال کار روی نسخه‌ای از نانوماشین موتوردار با کارآیی بالا می‌باشند که حاوی دو موتور خورشیدی می‌باشد.

Tourمی‌گوید: «ما می‌خواهیم اشیاء را به صورت پایین به بالا و مولکول به مولکول بسازیم و برای انجام این کار نیاز داریم مولکول‌ها را از جایی به جای دیگر منتقل کنیم. درست همانگونه که سلول‌ها از آنزیم‌ها برای آرایش پروتئین‌ها و مولکول‌های بزرگ دیگر استفاده می‌کنند، ما نیز می‌خواهیم انتقال‌دهنده‌های سنتزی طراحی کنیم که قادر باشند همان کار را در محیط غیرزیستی انجام دهند».

ایسنا